طریقه استفاده از روغن موتور

راهنمای انتخاب و مصرف روغن موتور

خودروی شما از هر نوع و مدلی که باشد نیازمند توجه و دقت شما به ویژه در خصوص انتخاب روغن موتور، ضدیخ، گریس و… است. بهترین راهنمای شما برای تعیین نوع روغن موتور مناسب، دفترچه راهنمای استفاده از خودرو است که سازنده خودرو در زمان فروش آن را در اختیار شما قرار می دهد. چنانچه به دفترچه مزبور مراجعه فرمایید در قسمت توصیه سازنده برای استفاده از روغن موتور به دو نکته اشاره شده است.

1-سطح کیفیت روغن موتور

منظور از سطح کیفیت روغن موتور تناسب نوع روغن موتور با موتور خودرو و مدل و نوع سوخت آن و در واقع استاندارد آن است، زیرا موتورهای مختلف به روغن هایی با سطح کیفیت متفاوت نیاز دارند. سطح کیفیت روغن موتور با علائم مختلفی نشان داده می شود.

یکی از طبقه بندی های سطح کیفیت روغن، توسط انجمن نفت آمریکا ( API ) تدوین شده است. در این طبقه بندی سطح کیفیت روغن های موتور بنزینی را با حرف S و یک حرف دیگر به ترتیب حروف الفبا از الفبای انگلیسی را نشان میدهند که حروف دوم بیانگر افزایش سطح کیفیت روغن می باشد و همچنین سطح کیفیت روغن موتورهای دیزلی را با حرف C و یک حرف دیگربترتیب حروف الفبای انگلیسی را نشان می دهند.

کیفیت بالاتر SB,SC,SD,SE,SF,SG,SH,SJ,SL  کیفیت پائین تر

ʺCB, CC, CDII, CE, CF, CF-2, CF-4, CG-4, CH-4ʺ

طبعا با پیشرفت صنعت ساخت خودرو و عرضه موتورهای جدید پر قدرت نوع روغن های موتور نیز بهبود یافته است. با توجه به تعریف فوق چنانچه راهنمای خودروی شما استفاده از روغن موتور با سطح کیفیت API SG را توصیه نموده است استفاده از روغن موتور با سطح کیفیت API SE که دو رده از لحاظ کیفیت و سطح کارآیی پایین تر است به صلاح نیست.(البته صرفنظر از هزینه بالاتر بلامانع است.)

2-گرانروی

گرانروی یک روغن میزان شلی و سفتی آن روغن را نشان می دهد که بسیاری از مردم به اشتباه به آن غلظت می گویند. میزان گرانروی روغن موتوررا توسط درجه یا نمره SAE آن نشان میدهند مثلا می گویند که این روغن  دارای درجه گرانروی SAE 40 است.

فوائد استفاده از روغن های شاخص گرانروی بالا

1-با افزایش درجه حرارات موتور، گرانروی روغن کاهش زیادی نمی کند، در نتیجه باعث کم شدن سایش قطعات در درجه حرارت بالا می شود.

2-با کاهش درجه حرارت، گرانروی خیلی افزایش نمی یابد در نتیجه باعث روشن شدن راحت ماشین و کم شدن مصرف  سوخت می گردد.

تحت شرایطی خاص، مثل وجود بارهای ناگهانی، بارهای سنگین مداوم درجه حرارت های خیلی بالا و یا استفاده از روغن با گرانروی خیلی پایین، ممکن است روغن نتواند لایه با ضخامت مناسب ایجاد کند. در نتیجه ممکن است صدمات زیادی به سطوح ( موتور) وارد شود.

روغن های تک درجه ای و چند درجه ای

روغن های موتور از لحاظ گرانروی به دو دسته روغن های تک درجه ای (Monograde ) مانند روغن های SAE20,30,40,50 و یا چند درجه ای (Multigrade) مانند روغن های SAE10W30,SAE15W40,SAE20W50 تقسیم می شوند. ( روغن های اخیر چهار فصل نیز نامیده می شوند) و به علت داشتن مواد افزودنی خاص در سرما ( هنگام روشن کردن موتور) مثل روغن سبک هستند یعنی موتور به راحتی روشن می شود و به خوبی به تمام قسمتها می رسد و روغنکاری قطعات موتور، به طور کامل انجام می شود و با گرم شدن موتور درجه گرانروی روغن طوری تغییر می کند که لایه روغن بین قطعات باقی بماند و سطوح فلزات را از یکدیگر جدا نگهدارد. اکثر قریب به اتفاق خودروهای امروزی باید از روغن های چند درجه ای استفاده نمایند. در مقایسه نوع روغن های فوق الذکر، گرانروی روغن های تک درجه ای در هنگام روشن کردن موتور نامطلوب و زیاد است و بعد از گرم شدن موتور کاهش میابد و روانکاری کامل انجام نمی شود.

از آنجایی که 80 % سائیدگی قطعات متحرک موتور در مرحله روشن کردن رخ می دهد، روانکاری قطعات در این مرحله که معمولا موتور سرد است، حائز اهمیت است از این رو استفاده از روغن های چند درجه ای که در سرما دارای گرانروی پایین هستند، امری ضروری به نظر می رسد.

به طور کلی پیشنهاد می گردد، در زمان انتخاب روغن موتور برای خودرو به مندرجات روی بسته بندی آن توجه نمایید تا با انتخاب روغن مناسب عمر مفید موتور خود را افزایش دهید.